U crnogorskom koloritu, čudesno iskombinovane i isprepletane, preovlađuju tri boje: modro plava, smaragdno zelena i siva, boja kamena. Upravo zbog neprocjenjivih prirodnih ljepota, Crna Gora je proglašena za ekološku državu.
vjesni duga prema prirodi, izvoru našeg zdravlja i inspiraciji naše slobode i kulture, posvećujemo se njenoj zaštiti u ime sopstvenog opstanka i budućnosti potomstva”, stoji u Deklaraciji koju je 20. septembra 1991. donijela Skupština Republike Crne Gore.
U Crnoj Gori se nalazi tri četvrtine evropske ornitofaune. Skadarsko jezero je najveći ptičji rezervat u Evropi.
U Crnoj Gori raste oko 3000 biljnih vrsta i podvrsta, od čega 212 predstavlja balkanske endemite, a 22 su zastupljene samo u Crnoj Gori. Samo na Biogradskom jezeru raste 86 vrsta drveća. Biogradska gora je, pored Perućice, jedina prašuma u Evropi, a svakako je najtipičniji predstavnik prašumskih ostataka. Još su stari crnogorski vladari uvidjeli njenu jedinstvenost i značaj i stavili je pod zaštitu i tim gestom na neki način anticipirali razvoj ekološke kulture u Crnoj Gori.
Crna Gora je među prvim u regionu Mediterana i šire otpočela proces izrade nacionalne strategije održivog razvoja. Riječ je o istinskom stremljenju i trajnom opredjeljenju za uspostavljanje nacionalnog razvoja zasnovanog na uvođenju zahtjeva održivosti u sve strukture djelovanja i odlučivanja. Usvojen je Strateški master plan za upravljanje čvrstim otpadom i Strateški master plan za otpadne vode. Ministarstvo turizma i zaštite životne sredine, Zavod za zapošljavanje i mnogobrojni partneri šest godina realizuju program „Neka bude čisto”, kao i projekt „Eko patrola” u osnovnim školama, osmišljen tako da djeca uoče ekološke probleme u svojoj okolini.
Ljepoti durmitorskog masiva posebnu draž daje 18 ledničkih jezera, nazvanih ''gorske oči'', na visinama iznad 1.500m. Najveće i najatraktivnije je Crno jezero. Veličanstvenosti pejzaža doprinose, pored ljepote jezerskog basena i blistave vodene površine, prostrani šumski predio koji ga okružuje i vrh Međeda, gorostasno uzdignut nad njim. Udaljeno je 2 km od planinskog gradića Žabljaka, zimskog turističkog centra Crne Gore. U blizini Crnog jezera nalaze se, ne manje impresivna, Zmijinje jezero, utonulo u stoljetnu smrčevo-jelovu šumu i Barno jezero, u sredini prostranog tresetišta, okruženo sa svih strana, takođe, četinarskom šumom. U nizu hidrografskih bisera Durmitora izdvajaju se: ljepotom i divljinom okruženja - Skrčka jezera, okovana ledom i snijegom do sredine jula - Zeleni vir i Modro jezero i uljuljkana usred nepreglednih livada - Vražje i Riblje jezero. Među najljepšim ukrasima Parka su i bistre, silovite rijeke koje su ovom području podarile velelepne kanjonske doline. Posebno impresionira rijeka Tara, kako ljepotom i pokretom svojih voda, tako i dubinom i pejzažom kanjona, čineći ga jednim od najljepših u svijetu.
Po bogatstvu flore i faune, složenosti ekosistema, zastupljenosti preko 1.300 vrsta vaskularnih biljaka što predstavlja izuzetnu koncentraciju sa velikim brojem endemičnih i reliktnih vrsta, Durmitor predstavlja izuzetnu prirodnu vrijednost i trajnu inspiraciju naučnika i ljubitelja prirode. U sebi je unjedrio prave raritete prirode, kakve su i šume crnog bora na lokalitetu Crna poda čija grandiozna stabla, i do 50 m visine, odolijevaju vremenu punih 400 godina. Durmitorski nacionalni park obiluje značajnim brojem spomenika kulture od antičkog perioda do najnovijeg doba. Najkarakterističniji su srednjevjekovni spomenici: razvaline gradova i utvrđenja, mostovi i karaule, nekropole sa stećcima i manastirski kompleksi u dolini rijeke Tare. Kao primjere etnološke baštine, važno je pomenuti tipove seoskih kuća, tzv. ''savardake'' i vodenice rasijane po katunima i durmitorskim potocima. Sva raskoš prirodnih ljepota, ambijentalnih i kulturnih vrijednosti Durmitora i rijeke Tare, preovladala je da se NP ''Durmitor'' uvrsti u spisak Svjetske kulturne i prirodne baštine, odlukom Međunarodnog komiteta za Svjetsku kulturnu i prirodnu baštinu, u Parizu 1980. godine, dok je rijeka Tara i njena kanjonska dolina, UNESCO-vim programom ''Čovjek i biosfera'' 1977.godine uvrštena u svjetske ekološke rezerve biosfere.
